5 augustus! Eindelijk, we gaan op huwelijksreis. Om 15:15 vliegen we en in verband met de drukte op Schiphol besluiten we op tijd te gaan. Lees: 10:30 zijn we er 😉 En nog een leuk weetje: er was eens een vogel die in de motor van ons vliegtuig vast zat en hierdoor vlogen wij helemaal nergens naartoe. Zo leek het even althans. Gelukkig werd de vogel uit de motor verwijderd en konden wij om 18:00 alsnog de lucht in! Op naar Vancouver!
Vancouver.. Een stad die, voor ons, niet echt te vergelijken is met een andere stad. Lijkt het Amerikaans? Ja, beetje. Engels? Ja, ook. Frans? Ja, wellicht ook. Het heeft echt van alles wat door de rijke geschiedenis, maar eigenlijk totaal niet wat we hadden verwacht. We rijden met onze huurauto (Kia Serento) naar onze AirBnb in een buitenwijk van de stad, daar wacht een ontzettend lieve vrouw op ons. Zij ontvangt ons met open armen en begint direct te vertellen over het vervoer, de wijken waar je wel moet komen en welke je het best kan overslaan, hoe je in de bus moet betalen en hoeveel het je kost om je auto in de stad te parkeren ($12 per uur).
De volgende dag om 07:00 zijn we klaar wakker (het zal de jetlag zijn) dus we kunnen mooi op tijd aan de slag. Toffe dingen op de planning vandaag: Suspension bridge en Grouse mountain. Allebei absolute aanraders! Zo leuk dat we allebei om 19:00 knock-out waren 🙂
Alles buiten Vancouver is best leuk, mooie bergen, ontzettend lieve mensen, prima eten, schoon, etc. Maar in Vancouver… Wauw. De situatie staat nergens echt realistisch op internet of in een boek (althans, dit kwam niet voor in ons onderzoek). Wat een vreselijke armoe hier. Naast het mega populaire (en tikkeltje overrated) Gastown zijn de straten bezaaid met daklozen. Die de hele stoep hebben afgezet met zelf gefabriceerde tentjes/hoekjes om te zitten en waar ze hun heroine rustig in kunnen spijten (of roken). De spuiten en andere attributen liggen overal op de grond, naast de lege flessen alcohol. Wat een wereld. Wat een lege, koude, grijze wereld in Vancouver. ‘The city of change’, waar mensen zich settelen omdat het klimaat het toe laat, maar de huizen te duur zijn. Geen vangnet, geen regeling, geen hulp, die mensen worden aan hun lot overgelaten. In Canada… Zijn wij de enige die hiervan overdonderd zijn?
Aangezien ongeveer 40% van de bevolking Aziatisch is in Canada, had ik hoge verwachtingen van Chinatown (en Koreatown/Japantown). We wouden, of ik eigenlijk, een dagje lekker dumblings eten, slenteren door de leuke knusse straatjes zoals in Den Haag, Amsterdam en New York.. Maar nee.. Het stinkt in deze Chinatown. En ook de daklozen zitten hier. Onveiligheid op straat, slechte, echt slechte, eettentjes, mega overpriced en er staan hier en daar wat Chinezen te protesteren (in het Chinees uiteraard), maar verder is het er dood. Teleurstellend. Gelukkig vertrekken we morgen naar Vancouver Island; daar waar we walvissen en beren gaan spotten!
Van een drugsstad naar een prachtig kleurrijk paradijsje; heerlijk! We komen aan in ons AirBnb en ploffen neer van onze lange trip. De volgende dag hebben we een drukke planning: we gaan van Victoria (hoofdstad) naar het noorden van het eiland: Nanaimo en de Mira Falls. We hebben op 1 dag 12 uur in de auto gezeten, maar wat was het uitzicht fantastisch! En.. Op de terugweg hebben we 2 hikers opgepikt! Hoewel het verboden is om dit (op de meeste plekken) te doen in BC, kwam dit op ons pad en vonden we dat we ze wel een handje konden helpen. Wat een leuk stel; hij had haar zojuist hoog op een berg ten huwelijk gevraagd! Hoe romantisch 🙂 We hebben ze afgezet bij de KFC en oprecht heb ik niet eerder mensen zo gelukkig gezien door kip.
De volgende dag was Jaap jarig! 28! Ontbijtje op bed en verder mocht hij kiezen wat hij wou doen. En jullie raden het al, dat was om precies te zijn: NIETS. Hij wou niets doen. Zo gezegd, zo gedaan. Ik heb de hele dag op de bank gelegen en een serie gekeken. Jaap deed hetzelfde op bed. MEGA gezellige, maar echt wel prima dag eigenlijk 😉 Helaas wat je vaak hoort klopt.. Eenmaal rust gepakt ging bij mij de lamp echt uit; wat begon met een migraine aanval, eindigde in een nierbekkenontsteking in het ziekenhuis in Victoria. Als mensen zich afvragen waarom ik altijd zo’n hoog reistempo heb; stilstaan is blijkbaar ziek worden;)
Toch tussendoor hebben we het voor elkaar gekregen om de beren te spotten; snuffelend aan onze lekkende tent, maar ook vroeg in de ochtend op weg naar onze whale / bear tour in Tofino. We hebben dus een tour geboekt van $500 en we zien een beer op de heenweg.. (en een paar orca’s op de ferry terug naar Vancouver..). De ironie.
Nu zijn we eindelijk in de Rocky’s. Door mijn iets verlengde en extra ziekenhuisbezoek in Nanaimo zijn we wat later vertrokken vanuit Vancouver Island. Nu weer oké en aan het genieten van het volgende onderdeel van onze huwelijksreis: de Rocky Mountains! Wordt vervolgd 🙂
X
